www.percemler.com : Bilgi ve Paylaşım Sitesi

Müfredat (içerik) denilen, çocuk ve gençlere yararlı olduğunu (ya da ileride olacağını) düşündüğümüz bilgilerin belirli bir sıra dahilinde işlenmesi, yarım milyon öğretmenimizin pratikteki tek yol göstericisi, Milli Eğitim Bakanlığımızın da başlıca performans ölçütüdür.Bu anlayışın temelinde, müfredatı oluşturan binlerce ünitenin eksiksiz öğrenileceği, sonra da bunların birbirlerine kopuksuz bağlanarak “bütün”ü oluşturacağı ve böylece yaşama hazır hale gelineceği gibi bir varsayım vardır. Gerçek ise her zaman olduğu gibi farklıdır.

Üniversite bitirmiş rastgele 1000 kişi arasında ondalik kesir çarpımında virgülün yerinin nasıl belirleneceği, çeyrek pastanın üç tam çeyrek kişi arasında nasıl pay edileceeği, Yeşilköy’de hangi anlaşmanın yapıldığı, dünya ekseninin eğikliğinin neye, nasıl yol açtığını vb gibi basit temel bilgilerden oluşan bir “okur-yazarlık sınırı saptama sınavı” yapılsa, acaba %20′den daha fazla kişi on üzerinden beş numara alabilir mi?

Bir “Bardak” Ne İşlere Yarar ?

Normal olarak çoğu kimse “bir şey içmeye yarar” biçiminde cevap verir bu soruya.

Bebeklik çağlarından itibaren kişilere, her şeyin neye yaradığı “öğretilir” ve o kişi o nesneyi öğretilenden farklı bir şekilde kullanmaya katlığında garipsenir. Gerçekte ise “her şey bir çok şeye yarar!”

Örneğin bir “bardak” şunlar için kullanılabilir:

Her türlü sıvıyı içmeye yarar.
Her türlü sıvının bir miktarını saklamaya yarar.
Üzerine ölçü işaretleri yapılırsa her türlü sıvı ya da katının hacmini hatta ağırlığını ölçmek için kullanılabilir.
Üzerine çizgi yapılmadan dolusunun hacmini/ağırlığını ölçmeye yarar.
Raptiyelerin ele batma tehlikesi olmadan batırılmasında kullanılabilir.
Küçük çivilerin pek sert olmayan cisimlere çakılmasında kullanılabilir.
Çocuklar suluboya yaparken kullanabilir.
Çok ince parçalanması gereken tabletleri parçalamaya yarayabilir.
Derişik asit ve baz gibi, hemen her malzemeyi bozan maddeleri saklamak için kullanılabilir.
Ağzı ıslatarak ses çıkarır. Fizik derslerinde rezonans kutusu olarak örnek verilebilir.
Küçük bir saksı olarak kullanılabilir.
İçine değişik miktarlarda sıvı konulup yan yana dizilen bardaklar müzik aleti olarak kullanılabilir.
Kırılmak suretiyle elde edilen camlarla tahta yüzeyler düzeltilebilir (sistre) .
İçine küçük yanan pamuklar atılır ve sırt ağrısını tedavide kocakarı yöntemi olarak kullanılır.
Çevresi kalemle çizilerek çember elde edilebilir.
Yatık olarak konup cetvel gibi kullanılabilir.
Yangın alarm düğmesinin camını kırmak için kullanılabilir.
Kalıp olarak kullanılabilir.
Mükemmel bir yalıtkandır. Çıplak elle dokunulmak istenmeyen teller ellenirken kullanılabilir.
Uçması istenmeyen kağıt vs üzerine konulabilir.
Fizik laboratuarlarında çeşitli deneylerde kullanılabilir.
Mikro-dalga fırımda su ısıtılabilir.
Yuvarlak şekilli yufka veya hamur kesilebilir.
Çevresi belliyse, üzerine sarılacak ip veya telin uzunluğunu ölçmede kullanılabilir.
Birbirinin içine girebilen iki tanesi kullanılarak termos yapılabilir.
Çift çeperli yapılıp arasına bir sıvı konulur ve boşken deep-freez’de soğutularak içine konulan sıvıyı uzun süre soğuk tutması sağlanır.
Meclis kürsüsünde başkana su atmaya yarar.
Nihayet parçalarıyla bilek keserek intihar etmeye yarar.

Bunlar bir bardağa yükleyeceğiniz işlevlerin ancak küçük bir bölümüdür.
Çevresine, her şeyin nelere yarayabileceğini soran gözlerle bakmayı öğrenmiş bir çocuğun nasıl üretken birisi olacağı kolayca tahmin edilebilir.

Çocuk ve gençlerimize, çevrelerine böyle bakmalarını öğretmenin maliyeti sıfırdır. Bunu akıl etmek yeterlidir. Çünkü tüm canlılar (yalnız insanlar değil) doğuştan yaratıcıdırlar.

Peki şimdi bir soru:
Bu yaratıcılık nasıl öldürülür ve bardağın, ancak tek işe yarayacağı nasıl öğretilebilir?

Cevap:
Bunu yapabilmek zordur. Çok para harcamak ve “ezber” denilen kuşkusuzluğu bir ulusal özellik haline getirmek gerekir. Tabii ki bu da kolay değildir ve üniversite, politika, sanayi ve aydınların işbirliğini gerektirir.

Okulda Yeni Eğitim
M. Tınaz Titiz

Kaynak, internet.

Trackback URI | Yorumlar RSS