Killing ve Kadınları… – Oya Engin (Özgün Yazı)

Yaşları kırkın üzerinde olanlar hatırlayacaklardır!

Bizim çocukluğumuzda çizgi roman kitapları vardı. Gerçi hala büyük kitapevlerinde meraklıları için bulunduruluyor. Genel olarak Teksas, Tommiks diye adlandırılan, hayali ve bize yabancı karakterlerin, yabancı ülkelerde geçen çizgi roman olarak yayınlanan haftalık hikayeleri.

Çoğunlukla elinde silah, balta, kamçı veya kama olan yakışıklı, güçlü, gözüpek, devamlı insan döven, öldüren erkek kahramanların maceralarını anlatan çizgi romanlar.

Daha çok erkek çocuklar bu yayınları dikkatle takip eder, yeni sayısı çıkar çıkmaz bayilerden satın alırdı.

Hatta bu kitapları o kadar merak ve heyecanla beklerlerdi ki sınıflarda ders sırasında kitaplarının arasına koyup bir an önce okuyup bitirmek için her türlü cezayı göze alırlardı. Bazıları da okudukları kitapları ikinci el olarak satar yeni sayı için para biriktirirdi.

Geçenlerde dünyaca ünlü bir moda dergisinin Türkiye sayısında sayfalar arasında gezerken birden karşıma bu roman kahramanlarından en ünlülerinden Killing’ in en az kendisi kadar popüler kostümü çıktı. Ünlü bir manken bu kostümü giymiş ve objektiflere gülerek mutlu bir şekilde poz vermiş.

Bilmeyenler için biraz bahsetmek gerekirse Killing , iskelet kostümüne bürünmüş siyah rengin hakim olduğu ve onun üzerinde bire bir ölçülerde tasarlanmış insan iskeletinden oluşan ve yüzü dahil vücudunu tamamen örten özel kostümüyle ürkütücü olan, ürkütücü olduğu kadar da dikkat çeken bir karakterdir. Bu dehşetengiz giysiyi beline taktığı kimliğin baş harfi olan ‘K’ nın yer aldığı bir de kemer süslemektedir.

Sadist ve işkence yapmaya müsait kişiliğiyle, bayan karakterler üzerinde envai çeşit cinayet ve işkence uygulamaları gerçekleştirmiş ve bu haliyle seleflerinden çok daha sadist bir karakter ortaya koymuştur.

Killing’in kostümünün ardındaki gerçek kimliği hiçbir zaman öğrenilememiştir. Kurbanlarını yavaş ve acılı bir ölümle götüren bir Amazon zehri olan Mianica ile dolu ‘yeşil ölüm’ iğneleri atarak yok etmektedir.

Kısaca Killing çok okunan ve kadın öldüren bir karakterdir.

Küçüktüm. Anlamazdım. İyi mi, kötü mü diye. Gerçek gibi gelirdi.

Okudukça hikayenin içine girerdim ve öylesine korkardım ki. Hele kadınları öldürmesini hiç anlamazdım,” bir de bütün kadın kurbanların dantelli, tüllü kıyafetler giymesini”. Çocuktum işte. Yine de severdim. Kız çocuk olmama rağmen ben de bu yayınları takip ederdim. Çünkü okumayı severdim. Zaten ben çocukken ne bulsam okurdum.

Son yıllarda kadına şiddet olaylarındaki inanılmaz artışın sebeplerini düşünürken bu kostüm beni geçmişe, çocukluk zamanlarıma geri götürdü.

“Acaba eskiden okuduğumuz bu çizgi romanların kadına şiddet olaylarında az da olsa herhangi bir etkisi var mıdır? “

Küçücük beyinlerimize o zamanlardan yerleşen bu çizgi kahramanların eylemleri bilinç altımızdan çıkarak bugün kadınlarımızın hayatlarında şiddet uygulamaları olarak mı mevcudiyet buluyor acaba diye düşünmekten kendimi alamadım.

Birden içimi tarifsiz bir sıkıntı ve suçluluk duygusu kapladı.

Eğer öyleyse bende çocukluk zamanlarımda o kitaplardan okuduğum için N.Ç., Ayşe Paşalı, Şefika Etik,Tülay Erdivan Çaylak’tan ve onların şahsında tüm şiddet gören kadınlardan pişmanlıkla özür diliyorum.

Bilmiyorum iş bu boyutlara vardıktan sonra bu özür ve pişmanlık ne kadar işe yarar?

Oya ENGİN

Bunları da sevebilirsiniz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir