O olmazsa çayın da kahvenin de tadı kalmıyor.. Hele dostlarla muhabbet hiç sarmıyor..
Bir deniz kenarında martıları, vapurları keyifle seyrederken,
Çok yoruldum dinleneyim diye bir bankta mola verirken,
Efkarlıyım, mutluyum, heyecanlıyım, durgunum, kızgınım ne kadar da çok bahane var.
O zaman ne duruyorsun yak bir sigara..
Onu her içime çekişimde hayatıma kastettiğini biliyorum. Benim onu sevdiğim kadar o beni sevmiyor bunu da biliyorum. Ciğerlerimin nefes alırken zorlanışı onun yüzünden, sabahları uyandığımda dilimde kekremsi , ağzımda acı bir tat.. dişlerim zift, yüzüm sapsarı kahretsin diyorum. Bir de ben bu zehire para mı veriyorum?..
Birkaç kez denedim bırakmayı.. ama o kadar alışmışım ki varlığına.. o olmazsa hayatımı bir boşluk, bir mutsuzluk, bir keyifsizlik sarıyor.
Ne yerine bir şey koyabiliyorum, ne de boşluğunu doldurabiliyorum..
Ben bağımlıyım yani.. diyordum..
Gözlerimin içine bakarak “ölüyorsun, sigarayı bırakmalısın” diyen bir doktoru işittikten sonra belki daha kolay olurdu sigarayı bırakmak, ama bu korku ile başarının hazzını alamayabilirdim.
Çok kolaydı demeyeceğim elbette.. Unuttum gitti diye yalan da söylemeyeceğim.
Ama savaş açtım, bu yolda mücadelem var..
Ne yardım, ne ilaç, ne bant..
Azim ve kendine inanç..
İnsanoğlunun istediğinde neleri başardığını biliyorum.
Bağımlılık denen şeyin benim isteklerimden daha güçsüz olduğunu gördüm.
Kararlıyım.. ve bunu istiyorum..
Ben artık sigara içmiyorum..